یادمه ذهنم همیشه یه علامت سوال بزرگ؟ در مورد تقدیرم
درش شکل می گرفت و با صدای بلند
از رقم زننده تقدیر می پرسید چرااااااااااااااا!!!!!!!!؟؟؟؟؟
یادم نیست کی بود ولی وقتی برای اولین بار
بهش نهیب زدم و گفتم
هیسسسسسسسسسسسسس 
حس کردم شاید دیگه بزرگ شدم
ساعت ۱۱ صبح امروز راهی مشهدالرضا هستم
نایب الزیاره همه شما دوستان عزیزم هستم
سلاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام
من اومدم
با یه کوله بار خستگی و یه نمره بیست از دفاع پایان نامم
که بعد از یک سال تلاش مستمر و خون دل خوردن ها ی فراوان
عجب مزه ی این بیسته خوشمزه بهمون چسبید
بهههههههههههههله بالاخره بنده در تاریخ ۷/۷/ ۹۰ میلاد حضرت معصومه و روز دختر
از پایان نامم با موضوع ... بعدا عرض میکنم خدمتتون
دفاع کردم و موفق به کسب
حداکثر نمره همون ۲۰ خوشمزه شدم. 
از همون لحظه ای که رسیدیم منزل و وارد قسمت تایید نظراتم در بخش مدیریت شدم
همینطوری بی وقفه دارم نظرات دوستان رو مبنی بر اینکه نرجس کجایی؟ دلمون برات تنگ
شده! 
و بسیار نگرانتیم رو تایید میکنم که هنوزم که هنوزه تایید نظرات و پاسخگویی ادامه داره
و
تخمین میزنم یه چند هفته ای به همین منوال ادامه داشته باشه
بنابراین بنده به همین مقدار بسنده کرده از تایید مابقی صرف نظر کرده
و دست
تک تک شما دوستان باوفای گلم رو به خاطر این همه ابراز احساسات می بوسم
(آیکون یک عدد نرجس با دماغ دراز به نشانه خیط گشتن که گشتم تو بلاگفا نبود
نگردید نیست)
این جناب بلاگفاست بعد از تایید نظرات بی شمار دوستان که رو به من شکلک درآورد
( دستش درد
نکنه)
خلاصه اینکه من اومدم و هستم اگر میروم گر نروم نیستم (چه ربطی داشت؟)
حتما از خاطره این روزهای طاقت فرسای در عین حال شیرین و خوشمزه در پستهای بعد سر
فرصت با فراغ بال براتون می نویسم.
وای که چقد دلم برا وبلاگم تننننننگ شده بود
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ