برای دخترای مجرد تو سن و سال من و حتی خیلی کم سن و سال تر از من که شاید  درگیر درس و دانشگاه  و ازین دست بهونه ها نبودن، مرحله خاص بسیار بسسسیییار مهم و صد البته سختی هست به اسم انتخاب شدن و یا انتخاب کردنی که نتیجه نهاییش بعد از اینکه به ثمر برسه منجر میشه به کامل شدن نیمی از ایمان، نمیخوام خیلی راجع بهش تخصصی و روانشناسانه بحث کنم چون اصلا کار من  و در حیطه تخصص من نیست، فقط اونچیزی که این روزها بسیار ذهنمو درگیر کرده رو مطرح میکنم، که خستگی ناشی از این درگیری های طولانی من رو واداشته که اصلا بیخیال موضوع شده و همه چیز را به خدا واگذار کنم که خود بر صلاح بندگان واقف تر است، این انتخاب شدن و یا انتخاب کردن گاهی ممکنه به صورت سنتی صورت بگیره که هممون بهش واقفیم، یعنی همون معرفی شدن دو طرف و دیدارو پسند کردن و مراسم خواستگاریو و بقیه سنت های بعد اون، گاهیم ممکنه دختر یا پسر خودشون همدیگرو پسند کنند که ممکنه این انتخاب تو محل کار و یا دانشگاه یا یه محفل مهمونی و مدرنترینش هم به صورت مجازی و ... انجام بشه، امروز روزگار اگه از اکثر جوونا سوال بشه که بین ازدواج سنتی و غیر سنتی بیشتر از کدومشون خوشتون میاد مطمانا اکثریت آرا به گزینه دو تعلق میگیره، جامعه امروزی ما که در حال گذر از مرحله سنتی به سمت مرحله مدرنه تو خیلی از موارد از جمله همین امر ازدواج یه جورایی بین سنت و مدرنیزم دست و پا میزنه، کما اینکه در خیلی از موارد قانونی به اسم دین که بهترین قانون ممکن جهت اجرای امور جامعه است اگر و فقط اگر کامل اجرا بشه بر خلاف خیلی از فرهنگ های بیگانه برای گزینه دو یک سری محدودیت هایی رو قائله که با عمل به برخی قوانین دیگر راه گریز ازون دست محدودیت ها هم است، ضمن اینکه عرف هر جامعه به عنوان یک بخش جدا ناشدنی رفتار اجتماعی انسانها در خیلی موارد صرفا جهت اینکه مطابق معیارهای افکار کهنه و پوسیده عده کثیری از افراد سنتی عمل بشه حتی اون قوانین رو هم به دور از معیار و ملاک یک فرد نجیب میدونه، هر چند در خیلی از موارد راه های مدرن یا همون گزینه دو بسیار افراطی و نه تنها به دور از چارچوب عرف بلکه به دور از چارچوب دین در حال اجراست که از نقطه نظر افراد مقید به دین و یا به قول معروف مذهبی های جامعه ممکنه ازین ناحیه ضربه روحی روانی به خود فرد وارد شده و عواقبش متوجه خود اون فرد بشه

فی الجمله غرض از  این لفظ قلم صحبت  کردنا و حاشیه ها  این بود که من هم که خدا نخواست و گزینه دویی رو علی رغم میل باطنیه صرفا این روزهایم جلو پایمان قرار نداد(البته همیشه معتقد و علاقمند به ازدواج سنتی بودم اما چندی است به این نتیجه رسیدم که گوییا ازدواج غیر سنتی بسیییار آسانتر و حتی دلنشین تر می باشد) که صد البته به علت آگاهی آفریننده  از بنده اش به جهت نداشتن خاصیت ریسک کردن علی الخصوص در موارد عشقی و رمانتیک صلاح این جانب در این امربوده است، این روزها بد جوری درگیر گزینه یک یعنی  بحث ازدواج سنتی و آمدو شد خواستگارهای رنگارنگ میباشم و فقط تنها کسانی که در موقعیت سنی  من (موقعیت سنی که درش مرز 25 سالگی و رد کردی و کم کمک داری میری که پا بذاری تو مرز سی سال و اون رو هم رد کنی،) میباشند  استرس و اضطراب این روزهای من بر اونها آشکاره،  هر چند الان نسبت به قبل برام عادی تر شده ولی باید اعتراف کرد که این آمدو شد ها  خستگی فراوانی را بر روح و روان این جانب وارد نموده است. و چقدر سخته که تنها دختر مجرد در این سن تو خونواده باشی و فشار اطرافیان مبنی بر اینکه یکی  رو انتخاب کن و دعاهای از ته دل اونها که راه و بیراه بدرقه راهته برای عروس شدن و محتوای کلی همشون هم ایشالله که با همسرت بری فلان سفر و با همسرت سال دیگه بیای سیزده بدرو دست همسرت رو بگیری بیای فلان مهمونی و خوشبخت بشی و  فلان و ...ازین جور موارد تکراریه ، که گهگداری موجبات آزردگی خاطر اینجانب رو فراهم میکند و احساس خطری تاریخی تمام وجودمون رو در برمیگیرد و این علامت سوال بزرگ در ذهنمان نقش میبندد که مگر من چند سالمه؟؟؟؟؟؟؟؟

ادامه دارد

پی نوشت۱: قسمت اول صحبتام کمی پیچیده شده خودتون تلاش کنید، اگه حوصله ندارید بیخیالش شید، سرماخوردگیم هنوز خوب نشده،از عوارض همونه، ببخشید دیگه حوصله شکافتن ندارم

پی نوشت۲: میلاد جوادالائمه (ع) رو به شما دوستان گلم تبریک میگم و پیشاپیش ولادت مولای متقیان علی (ع) و روز پدر رو به همه پدران سرزمینم بالاخص پدر خودم  تبریک میگم. پیشاپیش روزتون مبارک 

جمعه نوشت:فرازی از دعای ندبه:

ای پسر پیغمبر آیا به سوی تو راه ملاقاتی هست؟!  آیا امروز که به فراق تو نشسته ایم بفردایی میرسد که به دیدار جمالت محظوظ شویم؟ کی شود که بر جویبارهای رحمت درآییم و سیراب شویم که عطش ما طولانی گشت، کی شود که ما با تو صبح و شام کنیم تا چشم ما به جمالت روشن شود؟؟؟؟؟...

التماس دعای خیر در این روزهای ارزشمند ماه رجب