گل نرگس

بسم الله الرحمن الرحیم

 برای ما که چند صباحیه دور  افتادیم از درس و مدرسه و دانشگاه

دیگه اول مهر اون صلابت قدیمشو از دس داده 

دیروز صبح که برای انجام دادن یه کار بانکی  با مامان بیرون بودم  وقتی یکی از شاگردای

قدیمی مامان این روز و بهش تبریک گفت تازه دوزاریم کج شده بود و بعدش که یک اس ام اس

با موضوعیت همین روز از دوستم دریافت کردم

باید اعتراف کنم هیچ موقع حس خوبی از مهر و شروع مدرسه دریافت نکردم

 وهیچ موقع به یاد ندارم از اومدن این ماه خوشحال شده باشم

مدیونید اگه فکر کنید معلمامون خیلی مهربون و جذاب نبودن که ما این احساس

 بهمون دست میداده

هفته قبل به دختر خالم که امسال وارد اول دبیرستان میشه و 

 دوره راهنماییشو تو یکی از همین مدارسی که بابت یه سالش پول چند ترم دانشگاه آزاد و

  پرداخت  میکنن درس خونده، گفتم دیگه مدرسه ها شروع میشه و ...

با یه لحنی که ناشی از احساس بد خودم بود گفتم

بعد دخترخاله مزبور خیلی ریلکس اعلام فرمودن : 

اتفاقا خعععلی خوشحالم  که شروع میشه

همش تو تابستون خدا خدا میکردم زودتر بیاد!!!!

آقا منو دارییی اینجوری شدم

جل الخالق !

 کلا این مواردو میبینم  و با دوره خودمون مقایسه میکنم  اینجوری میشم

و کاری  جز بخار زدن و دود از کله بلند شدن رو مناسب نمیبینم

چون خودم بشخصه فقط شروع شدن استرس و درس و  اینکه نکنه معلم یه بار

چپ نگات کنه شب تا صبح کابوس ببینی و یادمه! البته روزای خوب هم داشتم ولی خب  انگشت شمار

دوره ما کجا و بچه های الان کجا.... اینجاست که باید بگم نه تنها ما دهه شصتیا

نسل سوخته ایم که کلا جزغاله شدیم رفت

الان فقط  تل خاکستریم 

امیدوارم فقط خدا توان بده و دوره ای بیاد برا ما که

  اون حیوونه اسمش چی بود؟!  آهان ققنوس!  در مورد ما هم صدق کنه

پ .ن: شروع پاییزو کوتاه شدن روز  برای منی که دختر بهارم  بر خلاف خیلیا حس خوبی نداره

من عاشق روزای طولانی و پر نورم 

پ.ن: چقد زود گذشت، پارسال همین موقع ها  بود که یه پست طولانی نوشتم از اول مهر

با همه این تفاسیر

دیدن هر بامداد اتفاق ساده ای نیست

"خوشایند و تکرار ناپذیر" گنجشکها بیخود شلوغش نمیکنند! پاییزتان بر وفق مراد!