گل نرگس

یادمه سالهای خیلی دور از وقتی که خودمو شناختم  تو مراسم دسته های عزاداری امام حسین

 شرکت میکردم،  شهر ما با اینکه شهر بزرگی نیست اما به جرات میشه گفت برنامه های

 دهه محرمش فارغ از حاشیه هایی که همواره حول و حواشی این آیین عزاداری بوده

نه تنها تو شهرهای اطراف که در کل ایران بینظیره،یادمه بچه که بودیم

یکی از عمه هام که شهر دیگه ای بودن  با خونوادشون میومدن خونه ما و چند نفر دیگه از فامیلا

تا با هم دیگه تو این مراسم  شرکت کنیم،و اکثرا روز تاسوعا و عاشورا رو مهمون داشتیم،

تو شهرمون مسجد هر محلی  ریش سفیدا و جوونای همون  محل  رو به صورت

دسته های عزاداری هر ده شب از دهه اول محرم  با تشکیلات خاصی راهی خیابونا

وکوی و برزن میکنن تا از بین مردمی  که برای تماشای این هیات ها  تو

پیاده رو های اطراف جمع میشن عبور کنن و بعد از طی مسیر خاصی 

 تو یکی دو تا از امامزاده های معروف شهر از جمله "آقا سید حسین "

مراسم خاص از جمله گردوندن علم  رو اجرا کنند،

شاید یکی از دلایلی که این آیین با وجود همیشگی بودنش نوستالژی خاصی و در

 من زنده میکنه اینه که پدر بزرگ مرحومم که من موفق به دیدنشون نشدم (پدر پدرم)

وقبل از تولد من فوت شدن ازذاکران به نام شهرمون بودن و برای امام حسین مداحی میکردن

و تو تعزیه ایی که روز عاشورا برگزار میشد نقش امام حسین رو داشتن

  و اسم خودشون هم  سید حسین بوده،  پدر پدر بزرگم  یعنی جدم هم روحانی بودند،

  برا همین از دوره کودکی همیشه  تعریف هایی از شون مخصوصا تو این ایام خاص میشه

  و مادرم همیشه  میگن که پدربزرگم شباهت خاصی به  حاج آقا کوثری

مداحی که تو محرم زیاد نشونش میدن و تو حسینه جماران برای

 امام خمینی مداحی میکردند داشتتن، البته از فیض مداحی  امام حسین هنوز هم گاهی

بعضی از اعضای خانواده  استفاده میبرند از جمله یکی دو تا از پسر عمه ها،

و کوچکترین فرد ارث برنده ازین فیض علیرضای خودمونه که ماشالله

بچمون صداش  بسیار مناسب مداحیه خیلیم زیبا مرثیه میخونه

از جمله آسیب هایی که به مراسم  عزاداری امام حسین که به نوعی با فرهنگ ما

ایرانیا عجین شده وارد میشه  وارد شدن برخی خرافات با این آیین عزاداریه،

نمیخوام در مورد رقابتهایی که بین مساجد و دسته ها برای نشون دادن برتری ظاهر دسته ها

 توسط وسیله های تولید صدا و انواع علم و بیرق و ... هست اشاره کنم یا خیلی

از موارد غیر اخلاقی که ما  در حواشی این آیین میبینیم که ابدا با

مرام و اخلاق و مسلک حسین و عزادار حسینی همخونی نداره

بشخصه با همه خرافات و این حواشی بشدت مخالفم

مثل مراسم قمه زنی که در گذشته بیشتر و الان کمتر چه در بین ایرانیان

و چه شیعیان  دیگر کشورها مشاهده  میشه،  بحثم این مورد نیست

چون تو این ایام بسیار در مورد این آیین خرافی بحث میشه و با گرفتن تصاویر ازین مراسم

 و پخش در شبکه های اجتماعی سعی میکنند عزاداریها و تجمعات 

با شکوهی که برگزار میشه رو با این دست تبلیات منفی به حاشیه ببرن که

خوشبختانه هیچ وقت موفق نبودن، روی سخنم با اون دست افرادیه که با دیدن این دست از تصاویر

هزاران  لایک براش میفرستن و اونو بارها به اشتراک میذارن،

 نمیدونم چرا با دیدن این تصاویر جو روشن فکری میگیرتمون

در حالی که خودمون واقفیم عده قلیلی هستن در برابر این جمعیت عزادارا

 که دست به این عمل خرافی میزنن

نمیدونم چرا فکر نمیکنیم که برای نشون دادن فکر بازو روشنفکریمون

جایگاههای دیگری هم هست تا اینکه بخوایم مراسمی با این عظمت و با این پیشینه تاریخی و

با این تبلیغ های منفی مذموم جلوه بدیم که همون کسایی

که سعی در خشن نشون دادن چهره من وشمای شیعه داره یه آیین رزمی داره به اسم کشتی کج

که مردمانش برا دیدن یک مسابقه ازش جون میدن تا کدوم به اصطلاح قهرمان ملیشون

میزنه پا و دستو گردن اونیکی و به بدترین شکل ممکن میشکنه و کلیم بهش مفتخرن

 بعد همونا میان و تصاویر قمه زدن یه عده قلیل و که

یه عده آدمم بهشون به عنوان تماشاچی زل زدن میکنند سمبل این آیین مذهبی چند صد ساله!

 و چند نفریم که بسیار ادعای

روشنفکری دارن براشون لایک میکنند که  سندی بشه برای محکومیت کل این آیین!!!

حالا چی شد اینو گفتم علتش این بود که  همزمان با شروع عزاداری ها زیاد

 ازین دست تصاویرو تو نت میبینمو بسی موجبات رنجشم فراهم میشه که همه

 این شکوه عزاداری دسته جمعی و کار گروهی و که تو برخی شهرها

مثل یزدو و زنجان  و ... واقعا جای تحسین داره  و  با نشون دادن کار مذموم عده ای قلیل

به حاشیه میبرن، بیایم قبل از هر کاری کمی در مورد پیامدهاش فکر کنیم