گل نرگس

بسم الله الرحمن الرحیم

تو این دورو زمونه ای که مهر ومحبت خالص نایاب، تو این دورو زمونه ای که

کمتر کسی پیدا میشه خودتو برا خودت بخواد، تو این زمونه  ای که

گوش شنوا و چشم بینا برا شنیدن حرفات و دیدن وضعیتت کم پیدا میشه و

 تو این زمونه ای که حرص و بخل و حسد نسبت به هم نوع، سر به فلک میکشه

کسانی هستن چه اون زمانی که بین  ما آدما بودن و چه زمانی که از بینمون رفتن

همواره  منبع عشق و محبت و مهربانی بودن، آدمایی که از محبت وکمک کردن به من و تو نوعی

بدون حتی ذره ای توقع دریغ نمیکنند،  فقط کافیه رو کنی بهشون و لحظه ای دل رو گره بزنی به

آستان کرامتشون، یا حتی اگه یه زمانی چنان غرق این دنیای دنی و پست شدی اونا فقط بابت

همون یه باری که بیادشون بودی، به یادت هستن و دستتو جوری که خودتم متوجه نمیشی

 از کجا و کی بوده میگیرن و  از چاه خودخواهی و غرور و خودبینی میکشنت بالا تا غرق نشی،

چجوری میشه یه همچین آدمایی باشن و ماها برای خواسته هامون رو به دیگران کنیم

چجوری میشه  ما این منابع سراسر عشق و نور و رحمت و مهربانی و  انرژیهای مثبت و

داشته باشم و بخوایم از منابع دیگر بهره ببریم؟!!!

فقط کافیه دل بدیم بهشون ، فقط کافیه خدا توجه ای کنه به ما و ما بشیم

از محبان طریقشون ، اونوقته که با پوست و گوشت و استخونمون حس میکنیم که دنیا تو مشتمونه

چون  دیگه هیچ جا کم نمیاریم ،هر جا که این احساس بهمون دست بده

با همون منابع نامتناهی  نورو معرفت شارژ میشیم  و انرژی میگیریم

خداوند متعال توفیق داده  آستان یکی ازین منابع رو تو کشور ما ایران

تو بلاد خراسان قرار گرفته

اگه یه روزی دل بکنیم ازین منابع یا فراموششون کنیم مخصوصا اگه

همینجا در همسایگی خودمون باشن

خسران و ضررش فقط متوجه خودمونه و لاغیر، چون اونا بی توقع میبخشند و این ماییم که

باید گوی سبقت و از محبان حضرتش برباییم و مقرب اون دریای کرامت بشیم

پ.ن: شهادت  سلطان خراسان، غریب الغربا، سریع الرضا، عالم آل محمد، ضامن آهو،

امام رئوف، ثامن الائمه، ابوالحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام  امام عشق و محبت و  مهربانی

بر همه محبان آن حضرت تسلیت باد!

دوباره دلم برات تنگ شده /از غم دوری تو تب کردم

من مقصرم خودم می دونم/ همه روزامو خودم شب کردم

من همش بهونه آوردم که/ راه خونه ی تو خیلی دوره

اما عشق تو مث بارون شد/ داره چشم های منو می شوره

دل نوشت: دلم بدجوری هوایی شده برای حرمت آقا، دلم برا خوندن یه زیارت عاشورا

 تو صحن و سرای حرمت پر میکشه،

دلم لک زده برا اون آرامشی که هیچ کجای دیگه نمیتونم پیداش کنم آقا

 یادته یه قول و قرارایی باهم داشتیم؟

یادته قرار بود دعوتمو همه ساله کنی بیام زیارت؟ ازت نمیپرسم چرا امسال دعوتم نکردی؟

حتما من رو سیاه لیاقتشو نداشتم،  هنوز مزه شیرین آخرین دعوتت رو  تو وجودم حس میکنم

 بعدش بلافاصله دو تا حاجت از سه تا حاجت خاصم و بهم دادی 

 بگذریم که خیلی مدتش کوتاه بود 

 و بار غمشون هنوز رو دلم سنگینی میکنه، اما چه کنم دنیا همینه ، نباید دلبست ،

خدا صلاح کار مارو بهتر میدونه، راضیم به رضایتش

 اما آقا هنوزم که هنوزه اون دو تا حاجت خاص با منه لحظه ای نیست

که از فکرشون بیرون بیام، تازه بازم  بهشون اضافه شده، آقا اگه این

حاجتای دنیویمو بهم بدی اگه خدا بخواد و بذل و توجه شما همراهم باشه

ایشالله به اون دنیامم کمک میشه

اصرار نمیکنم میسپرم به خودتون تا به بهترین نحو برام رقم بزنید

چون صلاح کارمو بهتر از من آگاهید، من به شما اطمینان کامل دارم

و میدونم همیشه تو همه لحظات سخت دست مهربونیتون رو سرم بوده

نمونشو همین یه سالی که طلب نکردی منو،  فراوون دیدم

ولی رخصت ندادی بیام برای تشکر!

 آقا جان! تو رو به این روز عزیز که به اسم زیبای تو متبرک شده

 میخوام که حاجت همه حاجتمندان رو بدی

سلامتی امام زمان، بیمارا، مشکلات اقتصاد ی

 مشکل اعتیاد و اشتغال  و ازدواج جوونامون

حاجت کسایی که بچه میخوان، اونایی که بچه دارن و بچشون مشکل داره ،

اختلافات خونوادگی و زن و شوهری و ... 

حاجتهای خاص منم بده آقا

ایشالله زیارت حرمت به زودی قسمت همه آرزومندان و محبان آستانت  بشه

آقا جان!

شرمنده ام  بابت این همه حاجت

 در راس همه این حاجتها  که برآورده شدنش همه رو  کفایت میکنه اینه که :

از تو جز تو رو نخوایم

تو باش!  تا من باشم 

پ.ن: امروز با مامان نذری پختیم جای شما خالی