معلم بدین سبب بر دیگران برتری دارد که حامل و ناشر علم است، علم هفت امتیاز دارد و به همین جهت از زخارف دنیا با ارزش‏تر است. این فضیلت را امام علی علیه‏السلام در سخنانی، این‏گونه برمی‏شمارد:

1. علم، میراث انبیاست و مال، میراث فرعون‏ها.
2. علم را هر چه انفاق کنی، کم نمی‏شود، ولی مال را هر چه خرج کنی، کم خواهد شد.
3. مال، احتیاج به حافظ و نگهبان دارد وصاحب مال باید در نگهداری آن مراقبت کند، ولی علم، نه تنها احتیاج به مراقبت ندارد، بلکه صاحب خود را هم از خطرها و ضررها حفظ می‏کند.
4. علم تا قیامت همراه آدمی است، ولی مال و ثروت پس از مرگ رها می‏شود.
5. مال برای مؤمن و کافر حاصل می‏شود، ولی علم فقط برای اهل ایمان حاصل می‏شود.
6. تمام مردم در امر دین خود نیازمند اهل علمند، ولی نیازمند صاحبان ثروت نیستند.
7. علم در هنگام عبور صاحبش از صراط، او را یاری می‏کند، ولی ثروت در عبور از صراط، مانع و مزاحم صاحب خود می‏شود.
معلم در مقام هدایت، به نوعی پدر روحانی انسان‏هاست، بر این اساس بر پدر جسمانی برتری دارد.