شاید برای همه شما لحظات سختی تو زندگیتون پیش اومده که تو اون 

لحظات حس کردید که هیچ کسی جز خدا نمی تونه به دادتون برسه. برا

همینم اگه یه اندک اعتقادیم ته دل آدم باشه دست به دعا می شه و

حاجتشو از خدایی میخواد که خواسته ما آدما در برابر عظمتش ناچیزه.اما

همونطور که مولا علی (ع) می فرمایندنیاز ما آدما به دعا در همه لحظات ز

ندگیمونه. حتی اگه  هیچ مشکلیم نداشته باشیم اگه اون اعتقاده تو دلمون

نباشه روحمون در تلاطمه. همیشه دنبال یه چیزی تو وجودمون میگردیم که

آروممون کنه. همین جاست که خوندن دو رکعت نماز و دست به دعا

برداشتن میتونه ما رو از حس تهی بودن رها کنه و این باورو تو ذهنمون بیاره

که خدایی که اون بالاست ما رو بیهوده نیافریده حتما از آفرینشمون حکمتی

تو کارشه.و اینو هم یادمون باشه که هر چی که داریمو نداریم لطف خداست.

داشته هامون لطفیه که بی منت بهمون داده و نداشته هامون مصلحتیه که

ما ازش بی اطلاعیم .و همش بر اساس حکمت خداست.پس در همه حال

شاکرش باشیم و قادر بی بدیل هستی رو به اندازه بعضی خواسته های بی

ارزشمون پایین نکشیم و اگه مشکلیم برامون پیش اومد بازم شکر گزار

خداوند باشیم چون کفر بالاترین گناهه و بدونیم که ما بر هیچ کدوم از

نعمتهایی که خداوند با صفت رحمانیت و رحیم بودنش به ما داده حقی

نداشتیم و فقط در صفات بی نظیر خدا میگنجه که بی منت این نعمتها رو در

اختیار ما گذاشته و اگه ما رو به شکر گزاری از خودش فرمان داده ، فقط به

واسطه نیاز خود ما انسانها و آروم کردن فطرت خدا جوی ما ست.این حرفارو

برا این نوشتم که یه یاداوری  باشه برا خودمو خودت تا همیشه از ته دلمون

از چیزی که داریم راضی باشیمو زیاده نخوایم . البته منظورم کفر نگفتن برا

نداشته هاست وگرنه باید از موجود بزرگی مثل خداوند چیزای بزرگیم طلب

کرد.البته این موضوعم بگم آرامشی که به واسطه دعا و نیایش برا آدما ایجاد

میشه بی ارتباط با سیستم فیزیو لوژی بدنمون نیست بلکه رابطه

مستقیمی  با افزایش  برخی مواد شیمیایی داره که در زمان استرس و

افسردگی میزانشون کم میشه و این دعا و نیایشه که باعث برگشتشون به

حالت طبیعی و حتی میزانی در حد شادابی انسانها می شه.انشاءالله تو یه

فرصت مناسب راجع به این موضوع مفصل تر می نویسم .و همین جاست

که واقعا باید گفت : فتبارک الله احسن الخالقین.