تعاريف تشكلهاي غير دولتي:

    ساختار غير سلسه مراتبي و فاقد موقعيتهاي ثابت مرتبط با بروكراسي

    داراي اعضاي شناور[1]

غير انتفاعي يعني سود حاصل از عملكردشان بين صاحبان و كنترل كنندگان تقسيم نمي شود.

عامل كليدي در روند توسعه در كنار حكومت ، دولت محلي، بخش خصوصي و اعانه دهندگان، سازمانهاي امدادرسان ايفاي نقش مي كنند.

فضاي خالي بين مردم و دولت و بازار را پرمي كند و در قالب بخش سوم در خط مش گذاري تأثير گذار عمومي مي باشد.

اهداف و رسالت معين و تعريف شده و بيشتر در زمينه بشر دوستانه (محيط زيست، حقوق بشر، كاهش معضلات اجتماعي، بخش هاي ضد برده داري، گروه هاي صلح) و خدمت رساني به همنوعان

غير سياسي عمل نمودن و به طور كلي در جهت توسعه، رفاه و امداد رساني عمل مي نمايد.

انجام امورات به صورت داوطلبانه ، مستقل و منعطف

سازمان مستقل و دموكرات مردمي كه به منظور توانمندسازي اقتصادي و اجتماعي گروه هاي مردم فعاليت مي كنند.

عبارت از مردم سازمان يافته كه با تقويت حس مسئوليت پذيري و پرداختن به مسئوليت اجتماعي، به منظور كاهش هزينه هاي اجتماعي و بهبود كيفيت زندگي و نيل به شاخص هاي توسعه همه جانبه به شكل گسترده به عامه مردم خدمت مي كنند و عنوان سازمانهاي عام المنفعه را به خود گرفته اند.

پل ارتباطي بين مردم و بخش هاي دولتي و تجاري عمل مي نمايند.

سازمان غير دولتي يا (Non governmental organization)ديدگاههاي مختلف تعريف متنوع و گوناگوني دارند كه مي توان آنها را در دوبخش تعاريف سازمانهاي جهاني و تعاريف دستگاههاي داخلي تقسيم بندي نمود.

 

تعريف سازمانهاي غير دولتي  از ديدگاه صاحبنظران

 سالامون وانهير در دانشگاه جان هابكينز آمريكا:(1994)سازمانهاي غير دولتي سازمانهايي رسمي، غير انتفاعي،خودجوش، مستقل از دولت، در حد گستره داوطلبانه و غير سياسي مي باشند.

 دكتر قشقايي1378: زمامداري مردم(مؤسسين)، براي مردم (سرويس گيرندگان)، بوسيلة مردم(داوطلبين) به منظور بهبود كيفيت زندگي مردم و نيل به توسعة همه جانبه در سطح محلي، ملي، بين المللي، بدون انتظار تقسيم سود بين مؤسسين و كنترل كنندگان.

 موسي كاظمي(1378) : تجارب جهاني نشان مي دهد كه سازمانهاي غير دولتي باايفاي نقش نظارتي، بسيج، جذب، هدايت منابع انساني، مادي و معنوي مي توانند بهترين نماد مشاركت مردمي  باشند و با انجام بخشي به گروههاي انساني هم هدف، كه راهگشاي دستيابي  با اهداف توسعه پايدار در منابع ملي باشند.

 كوتن (1990) بخش سوم را به چهار دسته سازمان تقسيم مي كند:

1-سازمانهاي داوطلبانه (VOS) كه داراي اهداف اجتماعي و ارزشهاي مشترك مي باشند.

2-سازمان غير انتفاعي كه با پايه و اساس بازار جهت ارائه خدمات عمومي فعاليت مي كنند(PSC)

3-سازمانهاي عمومي (PO) كه به نفع اعضاء خود فعاليت مي كنندوپاسخگوي آنها مي باشند.

4-سازمانهاي غير دولتي ساخته شده بوسيله دولت(GonGo) ؛ سازمانهايي هستند كه بوسيله دولت و حمايتهاي مالي و غير مالي آن جهت اجرا سياستهاي عمومي تأسيس مي شوند.